Wielki Post - Droga Krzyżowa

„Wśród nabożeństw, w czasie których wierni oddają cześć męce Pańskiej, mało jest tak lubianych jak Droga Krzyżowa. W czasie tego nabożeństwa wierni uczuciowo idą tą samą drogą, którą Jezus przebył w czasie ostatnich dni swego ziemskiego życia” czytamy w Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (n. 131).

Pierwsza wzmianka o Drodze Krzyżowej (łac. Via Dolorosa), jako znanym nam nabożeństwie, pochodzi od dominikanina Ricoldo z Monte Crucis z 1228 r. Rozwinęła się ona i zdobyła popularność dzięki zakonom dominikanów i franciszkanów. Nie możemy jednak zapominać, że już pierwsi chrześcijanie oddawali cześć męce Zbawiciela. W grupach bądź indywidualnie pielgrzymowali oni do Ziemi Świętej, aby rozważać mękę Pana Jezusa w miejscach, gdzie On sam cierpiał i zmarł. Oprócz pielgrzymek do Ziemi Świętej, kształtowaniu się nabożeństwa Drogi Krzyżowej pomagały także: odnalezienie relikwii krzyża, dramatyzacje liturgiczne, czy nabożeństwa do ran Chrystusa i Matki Bożej Bolesnej.

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej w Jerozolimie w dziś znanym nam kształcie pochodzi dopiero z XVIII w. W tym samym czasie ukształtowały się znane nam dziś stacje Drogi Krzyżowej:

  1. Pan Jezus na śmierć skazany.
  2. Pan Jezus bierze krzyż na ramiona swoje.
  3. Pierwszy upadek Pana Jezusa.
  4. Pan Jezus spotyka swą matkę.
  5. Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi.
  6. Święta Weronika ociera twarz Pana Jezusa.
  7. Pan Jezus upada pod krzyżem po raz drugi.
  8. Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty.
  9. Trzeci upadek Pana Jezusa.
  10. Pan Jezus z szat obnażony.
  11. Pan Jezus przybity do krzyża.
  12. Pan Jezus umiera na krzyżu.
  13. Pan Jezus zdjęty z krzyża.
  14. Pan Jezus złożony w grobie.

Czasem dodaje się również stację 15. Zmartwychwstanie, która nadaje sens ofierze Chrystusa.

Tradycyjne nabożeństwo Drogi Krzyżowej można w pewien sposób określić mianem nabożeństwa biblijnego. Większość stacji ma swoje korzenie w opisach Ewangelii. Żadnej wzmianki w Piśmie Świętym nie ma na temat: upadków Pana Jezusa i Jego spotkania z Matką oraz sceny ze św. Weroniką.

W Wielki Piątek 1991 r. św. Jan Paweł II zainicjował nową formę Drogi Krzyżowej, biblijną. Kilkukrotnie odprawiano ją w Koloseum. Zaś w 2007 r. papież Benedykt XVI poniższe stacje biblijnej Drogi Krzyżowej zatwierdził do publiczbego odmawiania:

  1. Jezus w Ogrodzie Oliwnym.
  2. Jezus zdradzony przez Judasza.
  3. Jezus skazany przez Sanhedryn.
  4. Piotr wypiera się Jezusa.
  5. Jezus sądzony przez Piłata.
  6. Jezus biczowany i koronowany cierniem.
  7. Jezus bierze krzyż na swe ramiona
  8. Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyż Jezusowi.
  9. Jezus spotyka niewiasty jerozolimskie.
  10. Jezus przybity do krzyża.
  11. Jezus obiecuje swoje Królestwo żałującemu łotrowi.
  12. Matka i umiłowany uczeń pod krzyżem Jezusa.
  13. Jezus umiera na krzyżu.
  14. Jezus zdjęty z krzyża i złożony do grobu.

Droga Krzyżowa jest drogą wytyczoną przez Ducha Świętego, który zaprowadził Chrystusa na Kalwarię. Jest to takze droga umiłowana przez Kościół, który nieustannie przechowuje pamięć o  słowach i wydarzeniach ostatnich dni Chrystusa. Przeżywanie Drogi Krzyżowej jest wyrazem pragnienia wiernego naśladowania męki Chrystusa. Pozwala nam ono rozumieć własne życie jako drogę, jako przejście z ziemskiego wygnania do niebieskiej ojczyzny przez misterium krzyża.

Przypomnijmy, że w naszej wspólnocie parafianej nabożeństwo Drogi Krzyżowej odprawiane jest w każdy piątek Wielkiego Postu o godz. 16:30 dla dzieci oraz 17:30 dla młodzieży i dorosłych.

autor: Klaudia Karwacka